ஒவ்வொரு இரவும் தேநீரில் கலந்த உண்மை – மறைக்கப்பட்ட குடும்ப ரகசியம்

ஒவ்வொரு இரவும் என் தேநீரில் மாத்திரை கலந்தான்… ஒரு நாள் நான் நடித்து குடிக்கவில்லை — அப்போதுதான் உண்மை வெளிப்பட்டது

நான் ஒருபோதும் அமைதியை பயந்தவள் இல்லை.
ஆனால் இப்போது, தண்ணீர் கொதிக்கும் சத்தமே என் கைகளை நடுங்கச் செய்கிறது.

அம்மா இறந்தபிறகு,
ஜெய்ப்பூரின் புறநகரில் உள்ள பழைய வீட்டில்
நான் மற்றும் என் அண்ணன் ஆரவ் மட்டுமே.

அவர் எப்போதும் கவனமாக இருப்பவர்.
அமைதியானவர்.
நான்—எப்போதும் கேள்விகள் கேட்பவள்.

“அதிக கேள்விகள் உன்னை குணமாக விடாது,”
என்று அவர் சொல்வார்.

ஒவ்வொரு இரவும் சரியாக
9 மணிக்கு,
அவர் எனக்கு தேநீர் கொண்டு வருவார்.

“இது உனக்கு தூக்கம் வர உதவும்,”
என்று சொல்லி.

நான் நம்பினேன்.

சந்தேகத்தின் சுவை

சில வாரங்களுக்கு பிறகு,
தேநீரின் சுவை மாறியது.

பின்னர் நினைவுகள் மறைய ஆரம்பித்தன.

ஒரு நாள்,
கிச்சனில்
மாத்திரை பாட்டிலை கண்டேன்.

டையசிபாம்.

அந்த இரவு,
நான் தேநீரை குடிக்காமல்
நடித்து தூங்கினேன்.

அவர் என் நெற்றியை தொட்டு சொன்ன வார்த்தை—

“நல்ல பெண்.”

அப்போதுதான்
நான் உண்மையை தேட ஆரம்பித்தேன்.

மறைக்கப்பட்ட அறை

அம்மாவின் பழைய அறை.
அவர் தடை செய்த இடம்.

அந்த இரவு,
அங்கே ஒளி இருந்தது.

உள்ளே—

மருத்துவ உபகரணங்கள்.
என் பெயருடன் கோப்பு.

அது என் மருத்துவ குறிப்புகள்.

உண்மை

அவர் என்னை காயப்படுத்தவில்லை.

என்னை அழித்துக் கொண்டிருந்தார்.

தப்பிப்பு

நான் ஓடினேன்.
வீட்டிலிருந்து.
இருட்டுக்குள்.

ஒரு வருடம் பிறகு

இப்போது நான் தனியாக வாழ்கிறேன்.
மறந்துவிடாமல் வாழ கற்றுக் கொண்டேன்.

ஏனெனில்—

மறப்பு கூட ஒரு மரணம் தான்.